لاکپشتها داستانهای مسیر بیشتری از خرگوشها دارند
خواستم نوشته این هفته را با این جمله بسیار دوستداشتنی از جبران خلیل جبران آغاز کنم؛ جملهای که میتوان آن را به تقریباً همه بخشهای زندگی تعمیم داد.
اگر شعر و ادبیات نبودند، زیبایی و زیباییشناسی ناقص میماندند؛ شاید اصلاً به همین شکل رشد نمیکردند. بهعنوان جراح پلاستیک زیبایی، هم قدردان شاعران سرزمین خودم هستم و هم قدردان هنرمندان همه نسلها در جهان.
به باور من، زیبایی و زیباییشناسی همان هماهنگی خارقالعادهای هستند که در دل آشوب معمول جهان پدیدار میشود. ما سفر زندگی را با آرزوی وحدت و تمامیت در بدن، روح و ذهن آغاز میکنیم و شاید تا پایان عمر نیز در جستوجوی آن میمانیم.
بعضی خوششانسترند و برای بعضی دیگر مسیر دشوارتر است. اما «راه» همیشه وجود دارد؛ همیشه پیش روی ماست.
لاکپشت و خرگوش از نمادهای شناختهشده ادبیاتاند. در زندگی هرچه شتابانتر امروز، گویی از ما میپرسند هنگام دویدن به سمت سرعت و نتیجه، چه چیزهایی را از دست میدهیم. شاید میخواهند نفس، روز، گل و آسمان را به یادمان بیاورند.
برای مطالعه نسخه کامل مقاله به voxaesthetic.com مراجعه کنید.